Boccheggiano: het Toscaanse dorp waar bijna niemand van heeft gehoord

Als ik vertel over Casa Dolce Poggio vragen mensen bijna altijd hetzelfde.
"Oh wat geweldig, waar in Toscane?" "Want Toscane kennen wij heel goed, we komen er ieder jaar"
En vaak volgt daarna: "In Siena, Florence of... San Gimignano?"
En dan zeg ik "nee, in een heel mooi dorpje Boccheggiano, daar staat ons huis Casa Dolce Poggio".
En vervolgens krijg ik meestal een verbaasde blik.
"Bocche... wat?"
En ik snap het helemaal, want hoewel veel Nederlanders Toscane kennen, blijven de meesten hangen bij de bekendere plekken. San Vincenzo kennen veel mensen en Piombino zegt vaak ook nog wel iets. En wie met kinderen naar Toscane gaat, heeft meestal wel eens van camping Albatros gehoord.
Maar vanuit daar moet je nog een stukje verder naar beneden.
Tot aan Follonica, het Miami van Toscane. Daar schrijf ik nog wel eens een aparte blog over. En vanaf daar ga je de heuvels in, ongeveer 35 minuten rijden via een prachtig route. En dan zie je bovenop een berg een echt Toscaanse dorpje liggen, het is net een ansichtkaart. En daar ligt het, dat dorpje in de verte is Boccheggiano, een klein dorp in de Maremma in het zuiden van Toscane.
Een plek waar wij zelf nog nooit van hadden gehoord voordat we er terechtkwamen.

Een dorp waar gewoon geleefd wordt

Als je door Boccheggiano loopt, merk je al snel dat dit dorp meer is dan alleen een rustig dorp in de Toscaanse heuvels.

Op verschillende plekken in het dorp hangen schilderingen en posters van mijnwerkers. Er staat een monument dat herinnert aan het verleden van het dorp. En hoe langer je hier bent, hoe vaker je merkt dat de mijnbouw nog steeds onderdeel is van de identiteit van Boccheggiano.

Boccheggiano ligt midden in de Colline Metallifere ligt, letterlijk de metalen heuvels van Toscane. Eeuwenlang werd hier koper, lood en later pyriet gewonnen. Tot in de jaren negentig werkten veel mensen uit de omgeving nog in de mijnen.Toen wij hier een huis kochten, hadden we geen idee van die geschiedenis. Nu zie ik het overal terug. In de schilderingen door het dorp, in het monument en in de verhalen van mensen die hier zijn opgegroeid. Daardoor voelt Boccheggiano voor mij niet als zomaar een mooi Toscaans dorp, maar als een plek met een echt verhaal.

Wat ik misschien nog wel het leukste vind, zijn de oude stadsmuren. Boccheggiano ontstond als middeleeuws dorp en delen van die muren staan er ruim 700 jaar later nog steeds. Op sommige plekken zijn huizen letterlijk tegen de oude muren aangebouwd. Van buiten zie je een eeuwenoude stenen gevel en van binnen blijkt het ineens een modern huis te zijn. Dat weet ik toevallig omdat we er pas een aantal hebben bekeken. 

Casa Dolce Poggio ligt net buiten het centrum van Boccheggiano, midden in de natuur, tussen de olijfbomen. 

Boccheggiano is geen dorp waar dagelijks touringcars stoppen. Je vindt er geen lange rijen souvenirwinkels en ook geen pleinen vol toeristen die allemaal dezelfde foto maken. Het is een echt Italiaans dorp. 
Alle inwoners kennen elkaar, katten die midden op straat liggen en een kleine bar waar mensen even stoppen voor een espresso. Op het plein wordt gepraat, boodschappen gedaan en gewacht tot de avond wat koeler wordt. Het leven draait hier niet om bezoekers. En misschien voelt het daardoor juist zo authentiek.
Als bezoeker krijg je niet het gevoel dat alles voor je is georganiseerd. Je mag gewoon even onderdeel worden van het dagelijkse leven.

Hoe vaker we hier komen, hoe meer bijzondere details we ontdekken over ons geliefde dorpje.

Wist je bijvoorbeeld dat Boccheggiano van bovenaf gezien de vorm van een hart heeft? Niet iets wat je merkt als je door de straatjes loopt, maar wel een grappig detail. Het hartje zie je ook terugkomen op de verpakking van het brood, het logo van de winkel en op flyers.

Het dorp ligt daarnaast op ongeveer 675 meter hoogte. Dat lijkt misschien niet zo bijzonder, maar je merkt het vooral in de zomer. Terwijl het aan de kust behoorlijk warm kan zijn, koelt het hier 's avonds vaak heerlijk af.

Op heldere dagen kun je vanuit de omgeving zelfs het eiland Elba zien liggen. Sommige locals vertellen dat je onder de juiste omstandigheden ook Corsica kunt zien.

Rondom het dorp liggen bovendien de zogenaamde Le Roste. Rode heuvels die zijn ontstaan door eeuwen van mijnbouw. Het landschap ziet er daardoor op sommige plekken totaal anders uit dan het Toscane dat je uit reisbrochures kent.

En nog voordat de mijnbouw belangrijk werd, leefden veel families hier van de kastanjebossen. Kastanjemeel was vroeger een belangrijk onderdeel van het dagelijkse leven in deze regio.

Het verborgen mijnverleden van Boccheggiano

Wat veel mensen niet weten over Boccheggiano

Een andere kant van Toscane

Veel mensen kennen Toscane van de foto's met cipressen, wijnhuizen en glooiende heuvels.
Dat vind je hier ook, zeker. 

Maar de Maremma voelt anders, Misschien wat ruiger, minder gemaakt, en minder druk bezocht.

Juist dat maakt deze regio zo aantrekkelijk voor mensen die Toscane willen ervaren zonder de drukte van de bekendste bestemmingen.

Binnen 40 minuten sta je op het strand. Je kunt historische steden bezoeken zoals Siena, Massa Marittima of Volterra. Maar aan het einde van de dag kom je weer terug in een dorp waar het leven nog gewoon doorgaat zoals het altijd heeft gedaan.

Waarom wij juist hier een huis kochten

Als iemand me tegenwoordig vraagt waar ons huis in Toscane staat, verwacht ik eigenlijk al dat ik Boccheggiano minstens twee keer moet uitspreken.

Maar misschien is dat juist de charme.
Boccheggiano stond namelijk nooit op ons lijstje. Sterker nog, we hadden er nog nooit van gehoord voordat we hier terechtkwamen. Het is geen plek waar je toevallig komt. En misschien is dat precies waarom wij gebleven zijn.

Inmiddels kunnen we ons eigenlijk niet voorstellen dat onze Casa Dolce Poggio ergens anders had gestaan.

Ciao,
Renate